The Bridge Tower

Client
JURY!
Year
2021
Program
Mixed-use
Status
Research
Scale
8050m²
City
Rotterdam

Metropolitaanse toren en terrassen zwevend boven de Witte de Withstraat tonen ambities en toekomstvisie JURY!

The Bridge Tower

De Witte de Withstraat in Rotterdam; cultuurader van de stad, uitgaansstraat met flanerende Ferrari’s, of groene straat zonder auto’s vol met bars en mensen zodra dit weer kan! Maar ook de straat van controversie. Vernoemd naar de VOC-held en daarmee ook onlosmakelijk verbonden met VOC-leed. Een leermoment uit onze geschiedenis. JURY! vond een plek in dé straat van Rotterdam waar altijd reuring is en legde met ziel en zaligheid al haar ambities in het ontwerp van een legendarische toren met luchtbrug als letterlijke verbinding voor alle Rotterdammers nu en in de toekomst.

Initiatief

Anders dan te wachten op een telefoontje voor een nieuwe opdracht trokken wij Jury-leden de stad in. Op zoek naar een plek die tot de verbeelding spreekt en waar wij van denken onze droom uit te kunnen laten komen. Wij vonden een tweetal gebouwen, recht tegenover elkaar en precies op de Brandgrens in de Witte de Withstraat. Op zoek naar antwoorden op dé cruciale vraagstukken van onze generatie zoals de woningbouwopgave, energietransitie en sociale gelijkheid, bedacht JURY! uit eigen initiatief een ontwerp met torenhoge ambities. Twee gebouwen verbonden middels een grote publieke brug, zwevend over de Witte de Withstraat met boven één van de gebouwen een 70 meter hoge toren. En dat natuurlijk volledig circulair, natuur-inclusief, metropolitaans en modulair. JURY! zoekt een ontwikkelaar om samen een stap in de toekomst te zetten en bij te dragen aan een betere bebouwde wereld.

That’s one small step for man, one giant leap for mankind

(20 Juli, 1969, Neil Armstrong)

 

Groene verbinding culturele hotspots

Inspelend op de ambitie van de gemeente om het publieke domein in de stad te vergroenen en auto’s uit het centrum te weren, opperen wij om de Witte de Withstraat deels autovrij en groen te maken. Zo krijgen de ondernemers meer ruimte voor terrassen en wordt het een prettige groene wandel- en fietsverbinding tussen vele Rotterdamse cultuurhotspots. Naast dat het goed vertoeven is tussen de terrassen in het groen, draagt het bij aan de leefkwaliteit in de stad. Zo is het groen van belang voor een geleidelijke wateropvang bij hevige buien en helpt het de stad koelen tijdens de warme zomerdagen. Tevens verbindt het groene zones in de stad met elkaar, dat bevorderlijk is voor de biodiversiteit. De middels een brug met elkaar verbonden gebouwen met toren, vormen een markering vanwaar de groene wandel- en fietsroute start. Een poort van een fantastische opmaat door de Witte de Withstraat naar het achtergelegen Museumpark.

Hoogbouw binnen brandgrens

De twee gebouwen op de hoeken van de straat liggen precies op de brandgrens. De brandgrens markeert het gebied dat als gevolg van het bombardement van 14 mei 1940 en de daaropvolgende branden verwoest werd. Eén van de twee gebouwen ligt hier buiten, de ander er precies binnen. Hierdoor is het mogelijk om de beoogde 70 meter hoge toren te realiseren op de plek die binnen de grens valt. Zogezegd markeert de poort tevens de grens tussen het pre- en post-Tweede Wereldoorlog Rotterdam.

Het gebouw in zijn context

De toren ligt iets terug ten opzichte van de Witte de Withstraat. Deze ingreep schept niet alleen licht, lucht en ruimte voor de bewoners en omwonenden. Het zorgt er tevens voor dat de onderbouw aansluit in schaal en maat bij het o zo herkenbare straatprofiel van de Witte de Withstraat. Aan de William Boothstraat tonen de gebouwen samen juist als een stedelijk blok. Kenmerkend op basis van de schaal van de overige bouwblokken in de straat. Op deze wijze verankerd het gebouw zich naadloos in zijn stedenbouwkundige context.

Zwevend met een glas Chardonnay boven de Witte de Withstraat

De twee bestaande gebouwen worden getransformeerd, verbonden middels de brug en vormen zodoende samen een geheel. De dubbelhoge plint met daarop drie lagen met een vast ritme van vierkante houten kaders benadrukken een horizontaal volume. De brug verbindt de gebouwen tot één volume. Door deze te verbinden met trappen vanaf de straat, wordt het gebouw het verlengde van het publiek domein. De brug met terrassen laat ruimte voor de doorgang van hulpdiensten. Bovenal biedt het de bezoeker een spectaculaire doorkijk door de Witte de Withstraat in beide richtingen; een unieke ‘rooftop bar’ in de stad.

Post-Corona-kantoor

De getransformeerde onderbouw is voorzien van een commerciële dubbelhoge plint. De drie lagen daarboven zijn geprogrammeerd als modern bedrijfsverzamelgebouw voorzien van kantoren, werkplekken en voorzieningen. Modern omdat het vooral gericht is op het samenkomen van ondernemers, young professionals en collega’s. Op het dak van de onderbouw wordt het groen vrolijk voortgezet. De groene daken dienen als community space van de onderbouw. Pauze houden op deze unieke plek laadt jouw accu weer op en geen borrel wil je meer missen op dit dak!

Natuur-inclusieve circulaire toren

Op het dak van de onderbouw herrijst de volledig in hout opgetrokken toren. Massieve houtbouw is de toekomst; FSC-gekeurd hout is een oneindige bron en neemt daarnaast een significante hoeveelheid CO2 op. Met een subtiele knip is de toren los gehouden van de horizontale onderbouw. De brug bestaande uit houten kaders, zet zich hier verticaal voort over de zuidgevel van de toren, helemaal tot op het dak. De houten kaders in de gevel voorzien de bewoners van buitenruimten, een verticale groene tuin en biedt hen tevens bescherming tegen de hitte van de zon. Door natuur-inclusief te ontwerpen sorteren we niet alleen voor op de toekomst, maar draagt het ook op gebouwniveau bij aan de biodiversiteit van de stad.

Metropolitaans wonen

De toren antwoordt aan de woningbouwopgave die er nu, en vermoedelijk de komende decennia is. Het ontwerp bestaat voornamelijk uit betaalbare kleine studio’s en appartementen. In het metropolitaanse leven, gaan wij uit van minder vierkante meter woonoppervlak per persoon. In plaats daarvan ontwerpen wij meer kwaliteit per vierkante meter. Hierbij richten wij ons als ontwerpers op de zaken die de doelgroep gelukkig maakt in en rondom het huis. In dat leven is ook veel aandacht voor community spaces, waar het samenkomen gestimuleerd wordt.

Het ontwerp zit zo in elkaar dat de appartementen ook geschakeld kunnen worden zodat er grotere appartementen van gemaakt kunnen worden. Op deze manier is het gebouw flexibel en kan het toekomstige veranderende behoeften van woonproducten adapteren in een aangepaste indeling.

Brug en bijnaam als metafoor voor verbinding

De ‘terrasbrug’ met zijn opgaande terrassen toegankelijk vanuit het openbaar domein gaan naadloos in elkaar over. Zij verbindt gebouw en straat, én de gebouwen onderling! Zo vormt het gebouw niet alleen een herkenningspunt in de stad, maar vooral een plek van ontmoeting en staat de brug symbool voor de verbinding tussen de Rotterdammers.

Niet alleen de brug, maar ook de naam zien wij als een kans. Juist in Rotterdam is het gebruikelijk dat gebouwen een roemruchte bijnaam dragen. De Kuip, de Kapsalon, de Paperclip, het Potlood, de Koopgoot en natuurlijk Kabouter Buttplug om enkele befaamde voorbeelden te noemen. Wat ons betreft zou het gebouw een naam krijgen dat met gepaste eer verwijst aan Indonesisch erfgoed. Daar waar de VOC huisgehouden heeft. Op die manier komen beide werelden samen doordat het gebouw opgaat in deze straat en zij zo innig met elkaar verweven zijn.

Persoonlijke noot

Het doel van dit ontwerp is niet om te pleiten voor behoud van straatnamen vernoemd naar VOC-lieden, noch deze te veranderen. In plaats van verschillen tussen mensen is het juist gericht op hetgeen wat ons verbindt. Mijn bedoeling is om architectuur in te zetten als middel om sociale gelijkheid in de stad te stimuleren. De brug als symbool en letterlijke vertaling van de verbinding van alle Rotterdammers nu en in de toekomst!